W zeszłym tygodniu Uniwersytet Jagielloński w Krakowie zorganizował warsztaty współtworzenia, których celem było przedstawienie wyników badań decydentom. W warsztatach wzięli udział naukowcy, interesariusze sektora edukacji i szkoleń oraz decydenci, aby zebrać opinie i wspólnie zaprojektować nowy cyfrowy zestaw narzędzi, który wesprze decydentów w walce z nierównościami edukacyjnymi w Europie. Zestaw narzędzi STRIDE będzie narzędziem służącym przełożeniu złożonych wyników badań na praktyczne wnioski dla decydentów w Europie i instytucjach europejskich. Wśród uczestników znaleźli się naukowcy, przedstawiciele organizacji zajmujących się formalnym, pozaformalnym i nieformalnym uczeniem się oraz doradztwem w zakresie polityki edukacyjnej, a także przedstawiciele uczniów z niepełnosprawnościami, rodzice i dyrektorzy szkół.

Łączenie badań naukowych i polityki

Głównym celem zestawu narzędzi STRIDE jest przełożenie wyników badań na praktyczne wnioski oraz wybór technik oceny nierówności w edukacji, szkoleniach i osiągnięciach w nauce w dłuższej perspektywie. Opracowanie kompleksowego zestawu narzędzi dla decydentów ułatwi efektywną współpracę z badaczami, zapewniając jasną komunikację wyników badań i ich dostosowanie do specyficznych potrzeb i priorytetów decydentów. Demonstrując potencjał danych longitudinalnych , projekt ma na celu poszerzenie wiedzy na temat czynników kształtujących wyniki kształcenia i najlepszych sposobów wspierania wszystkich uczniów, co ostatecznie doprowadzi do zmniejszenia nierówności w perspektywie krótko-, średnio- i długoterminowej.

Warsztaty podzielono na dwie rundy tematyczne. Pierwsza koncentrowała się na prezentacji prototypu zestawu narzędzi STRIDE oraz „Cyklu Politycznego” jako ram organizacyjnych, a druga na przedstawieniu interaktywnej mapy STRIDE, prezentującej istotne czynniki kształtujące nierówności.

Refleksje na temat cyklu politycznego

Centralnym tematem dyskusji było praktyczne zastosowanie modelu cyklu politycznego – obejmującego ustalanie agendy, jej formułowanie, wdrażanie i ewaluację. Chociaż model ten został uznany za logiczny sposób opisu procesu kształtowania polityki, uczestnicy podzielili się kilkoma istotnymi spostrzeżeniami :

• Kontekst reformy politykis: Ważne jest, aby w narzędziu uwzględnić szerszy kontekst polityczny konkretnych reform, np. prawo oświatowe, strategiczne ramy polityczne, inne dokumenty strategiczne na poziomie kraju lub przepisy UE, które tworzą środowisko do wprowadzenia konkretnej reformy
• Luka w ocenie: Powtarzającą się obserwacją było to, że etap oceny jest często najbardziej zaniedbywany w niektórych kontekstach krajowych. Uczestnicy zauważyli, że reformy są często wdrażane bez odpowiedniego monitorowania, co czasami prowadzi do „ponownego odkrycia” rozwiązań, które już zostały wypróbowane.
• Perspektywy odgórne i oddolne: Dyskusja podkreśliła, że ​​o ile urzędnicy wysokiego szczebla mogą znać cały cykl, osoby na pierwszej linii frontu, takie jak dyrektorzy szkół i nauczyciele, często koncentrują się wyłącznie na fazie wdrażania. Podkreśla to wagę konsultacji i zaangażowania wszystkich kluczowych interesariuszy, w tym praktyków, pedagogów, badaczy, uczniów, rodziców, rodzin i organizacji społeczeństwa obywatelskiego, w projektowanie i ocenę reform edukacji i szkoleń.
• Konsultacje a współtworzenie: Niektóre opinie wskazywały, że konsultacje, jeśli są przeprowadzane, mogą czasami sprawiać wrażenie „fasady”, w której praktycy i badacze są proszeni o udział dopiero po podjęciu kluczowych decyzji. Konsultacje powinny trwać przez cały cykl polityczny. Konieczne jest również ustanowienie struktur konsultacji, w szczególności dla grup, które nie mają wyraźnej reprezentacji, takich jak rodzice.

Komunikacja: kluczowe znaczenie ma sposób komunikowania reform, sposób ich wprowadzania i omawiania z różnymi grupami w celu budowania/wzmacniania poczucia odpowiedzialności za zmiany. Konieczne jest przedstawienie dowodów przemawiających za konkretnymi reformami, ale komunikacja musi być kontynuowana w całym cyklu politycznym, aby pokazać rezultaty reform.

Dane jako narzędzie transformacji

W drugiej części warsztatów Maria Symeonaki, dyrektor Laboratorium Statystyki Społecznej i Analizy Danych ( STADA Lab ), przedstawiła interaktywną mapę STRIDE , która uwypukla istotne czynniki przyczyniające się do nierówności w edukacji. Mapa ma na celu wizualizację nierówności edukacyjnych i ich ewolucji w czasie, informowanie o polityce poprzez dostarczanie danych na temat wpływu reform edukacyjnych oraz angażowanie interesariuszy poprzez oferowanie wspólnej platformy do analizy danych i trendów w różnych wymiarach nierówności. Ogólnie rzecz biorąc, mapa ma na celu umożliwienie interesariuszom przeprowadzania szczegółowych analiz wpływu polityki, identyfikowania skutecznych praktyk i wspierania rozwoju trwałych reform edukacyjnych zgodnych z celami zrównoważonego rozwoju.

Opinie uczestników wskazywały, że choć narzędzie jest zaawansowane, ma ono znaczny potencjał dla „brokerów wiedzy”, którzy muszą informować interesariuszy, w tym decydentów i polityków, o znaczeniu konkretnych interwencji. Ogólne opinie na temat mapy i zestawu narzędzi obejmowały:

• Wartość porównawcza:Możliwość porównywania wskaźników w różnych krajach uznano za dużą zaletę, ponieważ pomagała użytkownikom zrozumieć wyzwania stojące przed ich własnymi krajami w szerszym kontekście europejskim.
• Dostępność użytkownikaAby uczynić narzędzie bardziej przyjaznym dla użytkowników niebędących badaczami, zasugerowano dodanie krótkie samouczki wideo oraz Sekcja Często Zadawanych Pytań (FAQ) bezpośrednio powiązane z różnymi etapami cyklu polityki.
• Wizja długoterminowaUczestnicy zgodzili się, że mapa jest bardzo przydatnym narzędziem i pojawiły się pytania o to, jak będzie aktualizowana po zakończeniu projektu. Podkreślili potrzebę przeniesienia uwagi z wizji krótkoterminowych na długoterminowe, oparte na bieżących danych longitudinalnych, co może sprzyjać znaczącej poprawie równości i integracji w edukacji.
• Zrozumienie nierówności:grupa wskazała na szersze rozumienie sukcesu szkolnego lub edukacyjnego w kontekście nierówności, gdzie różne wskaźniki dotyczące dobrostanu, bezpieczeństwa, przynależności i zapobiegania przemocy mogłyby zostać wykorzystane w celu poszerzenia zakresu analizy i monitorowania doświadczeń różnych grup w zakresie edukacji.

Dynamiczne, aktywne warsztaty, które odbyły się w Krakowie, podkreśliły wagę współtworzenia w opracowywaniu narzędzi, które są nie tylko rzetelne pod względem naukowym, ale także praktyczne i przydatne dla interesariuszy edukacji i szkoleń oraz decydentów. Integrując te informacje zwrotne, projekt STRIDE stale udoskonala swój zestaw narzędzi, dbając o to, aby pozostał on kluczowym zasobem dla osób pracujących nad tworzeniem bardziej inkluzywnych i sprawiedliwych systemów edukacyjnych w całej Europie.

Dziękujemy wszystkim uczestnikom za cenne uwagi i sugestie dotyczące ulepszeń.